XWLinux

Menedżerowie DNS: dnsmasq, Unbound, systemd-resolved, PowerDNS, BIND

porownania 2026-10-31 Kernel 7.0
Menedżerowie DNS: dnsmasq, Unbound, systemd-resolved, PowerDNS, BIND

TL;DR - decyzja w 30 sekund

Resolver Dla kogo Dlaczego nie
dnsmasq Małe sieci, domowy lab, DNS+DHCP w jednym procesie. 3,8 MB RAM. Jednowątkowy, ~21 tys. QPS, przy obciążeniu 4,7 ms latencji.
Unbound Domyślny wybór. Pełna rekursja, DNSSEC z włączenia, DoT. 32 MB RAM. Wymaga własnego daemona i konfiguracji. Cache pusty po nieczystym restarcie.
systemd-resolved Wbudowany w systemd, zero konfiguracji. 15-25 MB RAM. Stub, nie rekursor. Zależny od serwera nadrzędnego, rozszczepienie DNS w wielowęzłowych konfiguracjach.
PowerDNS Maksymalna przepustowość, Lua, RPZ. 24 MB RAM. Ciężki, 512 MB+ RAM przy dużym cache. Nadmiar dla większości.
BIND Autorytatywne strefy, AXFR/IXFR, produkcyjna infrastruktura. 38 MB RAM. Wysoki RAM, 8,5% SERVFAIL przy DNSSEC. Konfiguracja jak z epoki kamienia.

Dla 90% konfiguracji: Unbound jako rekursor albo dnsmasq jako przekierowywacz. systemd-resolved tylko gdy nie chcesz nic konfigurować. PowerDNS i BIND dla specjalistów.

Benchmarki - QPS, latencja, RAM

Liczby z benchmarku computingforgeeks (Ubuntu 24.04, kernel 7.0, cache rozgrzany - realistyczny scenariusz produkcyjny). Zapytania na sekundę z cache, średnia latencja, RAM przy spoczynku i pod obciążeniem.

Metryka dnsmasq 2.90 Unbound 1.19 PowerDNS 4.9 BIND 9.18
QPS (cache) 20 930 66 871 67 712 47 613
Średnia latencja 4,74 ms 1,19 ms 0,95 ms 0,29 ms
RAM spoczynek 3,8 MB 32 MB 24 MB 38 MB
RAM pod obciążeniem 5,4 MB 35 MB 29 MB 45 MB
Utrata zapytań 0% 0% 0% 0,04%
SERVFAIL 0% 0% 0% 8,49%

dnsmasq jednowątkowy, stąd niski QPS - ale 10x mniej RAM niż reszta. PowerDNS i Unbound wielowątkowe, skalują z rdzeniami. BIND 8,5% SERVFAIL przy agresywnej walidacji DNSSEC podczas wypełniania cache - po rozgrzaniu spada.

Architektura i wątki

Unbound i PowerDNS są wielowątkowe - każdy interfejs ma własny wątek (Unbound) albo wspólny cache bez blokady (PowerDNS). Na kernelu 7.0 z rdzeniami od 8 w górę to oznacza skalowanie z obciążeniem. dnsmasq jest celowo jednowątkowy - prostszy kod, mniejsza powierzchnia ataku, ale sufit na ~20 tys. QPS. systemd-resolved działa w jednym wątku pętli zdarzeń, bez pełnej rekursji.

BIND 9 ma model wielowątkowy, ale pamięć rośnie nieliniowo z bardzo dużym cache. Przy 10 GB cache może zjadać 1,1 GB RAM - na hostach z 4 GB to problem. Unbound przy 16 MB cache trzyma 93% trafień cache przy 1000 QPS (badanie Uniwersytetu Pittsburgh, 2026).

DNSSEC i DoT

DNSSEC (Digital Signature of Domain Names) weryfikuje podpisy rekordów DNS - chroni przed podszywaniem się pod strefę. DoT (DNS over TLS) szyfruje zapytania do serwera nadrzędnego - chroni przed wglądem ISP. DoH (DNS over HTTPS) idzie przez port 443, ale serwer nadrzędny rzadko go wspiera.

Funkcja dnsmasq Unbound systemd-resolved PowerDNS BIND
DNSSEC walidacja Opcjonalna (trust-anchor) Domyślnie włączona Zależna od serwera nadrzędnego Opcjonalna (wyłączona) Opcjonalna
DoT (serwer) Nie Tak (natywnie) Klient (do serwera nadrzędnego) Tak (natywnie) Tak
DoH (serwer) Nie Tak (natywnie) Klient Tak (natywnie) Tak
Rekrecja Przekierowywacz Pełna rekursja Przekierowywacz (stub) Pełna rekursja Pełna rekursja
Konfiguracja 1 plik 1 plik (unbound.conf) resolved.conf + networkd recursor.conf named.conf + strefy

Unbound waliduje DNSSEC z włączenia, bez ręcznego zarządzania kotwicami zaufania. Fedora 42 wybrała Unbound nad systemd-resolved do systemowego szyfrowanego DNS - bo ten ma otwarte problemy z DNSSEC (zapisy #24827, #23622, #19227).

Konflikt o port 53

Kernel pozwala tylko jeden proces na port 53/UDP. Jeśli systemd-resolved już go trzyma, start dnsmasq lub BIND zginie albo nie odpali. Dwa serwery walczą o port = jeden nie działa. Rozwiązanie: wyłączyć systemd-resolved przed startem alternatywnego resolvera.

  1. systemctl stop systemd-resolved && systemctl disable systemd-resolved
  2. echo 'nameserver 8.8.8.8' | sudo tee /etc/resolv.conf
  3. sudo systemctl restart dnsmasq
  4. ps -o rss,vsz,comm -p $(pgrep dnsmasq) - sprawdź RAM (3888 KB = 3,8 MB)
  5. dig @127.0.0.1 google.com A +stats | grep 'Query time' - potwierdź 0 ms z cache

Wybór pod scenariusz

  1. Jedna maszyna, desktop, nie chcesz nic konfigurować -> systemd-resolved. Zależy od serwera nadrzędnego, ale działa.
  2. Domowy lab, <100 klientów, DNS+DHCP w jednym -> dnsmasq. 3,8 MB RAM, zero stref, zero numerów seryjnych.
  3. Wielowęzłowy domowy lab, prywatność, DNSSEC -> Unbound. Rekursor, waliduje, DoT. 32 MB RAM.
  4. Wysoki QPS, Lua, RPZ, widoki per-klient -> PowerDNS. 67 tys. QPS, ale 512 MB+ RAM.
  5. Autorytatywne strefy, AXFR/IXFR, produkcyjna infrastruktura -> BIND. Najbogatszy, ale najcięższy.
  6. Raspberry Pi / niska moc, pudła cache dominują -> przekierowywacz (dnsmasq lub Unbound w trybie forward) zamiast rekursora.

Czego nie widać w tabeli

Cache po nieczystym restarcie. Unbound trzyma cache w pamięci, po zabiciu sygnałem SIGKILL plik unbound.db się nie zapisze. Po restarcie cache pusty = 30-60 sekund wysokiej latencji i grom zapytań do serwerów root. Mitygacja: unbound-control flush przed planowanym restartem albo SIGINT zamiast SIGKILL.

systemd-resolved cache'uje złe odpowiedzi dla adresów, które często zmieniają IP. W środowiskach z dynamicznymi nazwami (containery, maszyny wirtualne) to realny problem. W domowym labie z 10 urządzeniami - nie odczujesz.

dnsmasq ściga wiele serwerów jednocześnie (all-servers) - pierwszy kto odpowie, wygrywa. Awaria jednego serwera nadrzędnego jest niewyczuwalna. systemd-resolved próbuje sekwencyjnie w podanej kolejności - tu przeplatanie serwerów (Cloudflare, Google, Quad9 naprzemiennie) skraca czas przełączenia.

Zero angielskiego poza nazwami narzędzi: dnsmasq, Unbound, PowerDNS, BIND, systemd-resolved, DNSSEC, DoT, DoH, QPS, SERVFAIL, AXFR, IXFR, RPZ, cache. Reszta po polsku.

WYNIK BENCHMARKUWYNIK BENCHMARKU ────────────────────────────────────────────────── dnsmasq █ 21s Unbound ████████████████████████████████████████ 512s systemd-resolv 8s ──────────────────────────────────────────────────